მოგზაურობა კაპიკებად

წლებია იაფი მოგზაურობის საიდუმლოს ვეზიარე, მაგრამ არასდროს ყოფილა მოგზაურობა ისე იაფი როგორც ახლა. ამის მიზეზი კი არის დაბალბიუჯეტიანი ავიაკომპანია WizzAir.  ქუთაისის საერთაშორისო აეროპორტიდან ევროპის ქალაქებში გადაფრენა ხშირ შემთხვევაში იგივე ჯდება რაც თბილისიდან ბათუმში ავტომობილით ჩასვლა. მტკიცებულებად ეს სკრინშოტი გამოდგება.

wizzair

ქუთაისიდან კატოვიცეში (პოლონეთი) გადაფრენა 40 ევრო ღირს, ხოლო უკან დაბრუნება 30 ევრო. თუ ავიაკომპანიის კლუბშიც გაწევრიანდებით, რაც 30 ევრო ღირს, უფრო იაფად ფრენასაც შეძლებთ. ამ სურათზე ჩანს, რომ კლუბის წევრი კატოვიცეში 30 ევროდ ჩაფრინდება, ხოლო უკან 20 ევროდ დაბრუნდება. საერთო ჯამში მგზავრობა სულ რაღაც 50 ევრო დაჯდება. მეც სწორედ ეს ბილეთი შევიძინე და კატოვიცეს გავლით კრაკოვში, პოლონეთის სამეფო დედაქალაქში ჩასვლა გადავწყვიტე. კატოვიცეს აეროპორტიდან კრაკოვამდე 10-12 ევროიანი მიკროავტობუსით 1:30 საათის გზაა. “ვიზეირის” შესახებ ნებისმიერ კითხვაზე ამომწურავ პასუხს მიიღებთ ფეისბუკის გვერდზე – მოგზაურთა კლუბი Wizz air Georgia

ქუთაისის საერთაშორისო აეროპორტი

მცირებიუჯეტიანი მოგზაურობის მოსაწყობად იაფფასიანი სასტუმროს შერჩევაც დაგჭირდებათ. ეძებეთ არა ბუკინგკომზე, ან სხვა რაიმე მსგავს საიტზე, არამედ მათში საუკეთესო ვარიანტების მაძიებელ hotelscombined.com-ზე.

hotelscombined

თუ უცხოეთში დაბინავების კიდევ უფრო იაფი ვარიანტი გინდათ, მაშინ აპარტამენტები გადაათვალიერეთ. ესაა ჩვეულებრივი ბინა, ან ოთახი ბინაში, რომელსაც თან ახლავს სასტუმროსათვის დამახასიათებელი მომსახურება. მე სწორედ ასეთი ავირჩიე საიტზე airbnb.com – თუ ამ ბმულიდან დაჯავშნით ბინას თქვენ მიიღებთ 25 დოლარის კრედიტს Airbnb-ზე.

Room in the center of Cracov

მე ამ საიტის მეშვეობით ორადგილიან აპარტამენტში, რომელიც კრაკოვის ცენტრში მდებარეობს, დღეში 35 დოლარი გადავიხადე.

სამოგზაურო დაზღვევის (15 ლარი), სავიზო მოსაკრებელი (35 ევრო) და თბილისიდან ქუთაისის საერთაშორისო აეროპორტამდე მგზავრობა (20 ლარი) ეს ის დამატებითი ხარჯებია, რაც დაბალბიუჯეტიან მოგზაურობას დიდად ვერ დაამძიმებს.

კრაკოვში კვების ხარჯები, თუ სუპერმარკეტით ისარგებლებთ, უფრო დაბალიცაა ვიდრე თბილისში. კერძის მომზადებას კი აპარტამენტის სამზარეულოში შეძლებთ.

კრაკოვი

კრაკოვი კი ულამაზესია და სანახავიც ბევრია. მათ შესახებ შემდეგ პოსტებში…

აია სოფია, თოფკაპი და გალათას კოშკი

ამ ბოლო დღეების  სტატისტიკის მიხედვით ბლოგის სტუმრები განსაკუთრებით ინტერესდებიან სტამბოლის თემით. ამ თემის მეტ-ნაკლებად შესავსებად ფოტოგალერეა აია სოფიას, თოფკაპისა და გალათას კოშკის კადრებით.

ჯორბენაძის ქუჩა

ძველი თბილისის ერთი დანგრეული და მოუწესრიგებელი ქუჩის რეკონსტრუქციიდან თითქმის 3 წელი გავიდა. არქიტექტორ ვიქტორ ჯორბენაძის ქუჩა მეტეხის კლდეზე გადმოკიდებული აივნიანი სახლების უკანა მხარეა.

ვიქტორ ჯორბენაძის ქუჩა

პირველი ფოტო ქუჩის ბოლოდან გადავიღე, ციხის ნანგრევებიდან.

ციხის ნანგრევები

ვისაც გაქვთ ინფორმაცია ამ ციხის შესახებ გთხოვთ კომენტარებში დაწერეთ.

ძველი თბილისი

აღდგენილ გუმბათზე მოწყობილია მცირე მოედანი თბილისის ხედების დასათვალიერებლად.

ციხე-კოშკი

აქედან მარტივი აღსაქმელია კონტრასტი აღდგენილსა და ჯერ კიდევ გაურემონტებელ ისტორიულ შენობებს შორის.

IMG_0332-1

აქ მოხვედრა არ იყო მარტივი, განა იმიტომ რომ რთული მისაგნებია, ან ციცაბო კლდეების გადავლაა საჭირო…

IMG_0351-1

ქუჩის დასაწყისიდან ეზოებში გამომწყვდეული ძაღლების ყეფა და გნიასი ისმის.

IMG_0311-1

ღია ჭიშკრიდან კი ეს ავი ძაღლი გამოგვიხტა. ალბათ იმ ქუჩის ძაღლმა გადაგვარჩინა, რომელიც დასაწყისიდანვე აგვედევნა.

IMG_0314-1

არაფრით მოგვშორდა და თავისი ჭკუით ბოლომდე გვიცავდა შავი ძაღლის თავდასხმისგან.

IMG_0357-1

ძაღლების გარდა ამ გულიანად აღდგენილ ქუჩას უგულო დამოკიდებულება მთელ ხიბლს უკარგავს.

IMG_0325-1

ციხის ქვევით, მტკვრის ნაპირზე კედელივით აღმართულ კლდეზე, ვიღაცას სახელდახელოდ ქოხი მოუწყვია და აივანიც მიუშენებია.

ნაგავი მტკვრის ხიდზე

რეკონსტრუქციისას დაწყებული და შემდეგ შეჩერებული მშენებლობა ნაგავსაყრელად არის ქცეული.

IMG_0324-1

უგულო დამოკიდებულების კიდევ ერთი მაგალითი – სამშენებლო მასალები და ნარჩენები ციხის კედელზე.

IMG_0312-1 IMG_0359-1

ვიღაც ულამაზეს ფანარს შეჯახებია და ლამპიონი თითქმის ოთახის ჭაღად გადაუქცევია. მეორე ფოტოზე კი მშვენიერ მოჩუქურთმებულ აივნებს ხიბლს უკარგავს გაუაზრებლად გაკეთებული კონდენციონერი, გაზგაყვანილობა და საკვამური.

IMG_0354-1 IMG_0313-1

სარეკონსტრუქციო სამუშაობის სერიოზულობის რამდენიმე ნიშანი, ხის ხარისხიანი კარ-ფანჯრები, აივნები, ჭიშკრები და ევროპის ისტორიული ქალაქებისთვის დამახასიათებელი სპილენძის საწვიმარი მილები.

IMG_0309-1

ეზოში ჩაკეტილი სამშენებლო ნარჩენების გარდა ვიზუალს ამახინჯებს ორიგინალური რკინის კიბის მოაჯირზე გადაფენილი სარეცხი :(

IMG_0317-1

განსაკუთრებით საინტერესოდ მომეჩვენა მცირე ზომის, მინიატურული აივნები (ფოტოზე მაშტაბი ძნელი აღსაქმელია).

IMG_0300-1

სატელიტურ თეფშს და გაზის მილს თუ არ შევიმჩნევთ, მშვენიერია.

IMG_0298-1

ილიას ტბა

კუნძულები, ილიას ტბა

ამ ფოტომ, კუნძულებმა “ილიას ტბაზე” დიდი მოწონება დაიმსახურა. ზოგიერთმა ეჭვიც კი შეიტანა იმაში, ეს ნამდვილად “ილიას ტბა” არის თუ არა.

ილიას ტბა

დასასვენებელი კომპლექსი “ილიას ტბა” გაიხსნა 2011 წლის 19 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის მიხეილ სააკაშვილის ინიციატივითა და ძალისხმევით. მაშინ ტბის გარშემო შეიქმნა დასვენებისთვის საჭირო ინფრასტრუქტურა: სანაპირო ზოლი, კაფე-რესტორანი, სათვალთვალო კოშკი, ამფითეატრი და ველობილიკი.

ველობილიკი ილიას ტბაზე

კაფეები ამჟამად დახურულია.

ბულვარი, ილიას ტბა

ტბის სანაპიროზე ეს ბულვარი დაახლოებით 1 კილომეტრია,

ბულვარი ილიას ტბაზე

ხოლო ველობილიკი 3 კილომეტრზე მეტი.

სპორტული მოედანი, ილიას ტბა

მოწყობილია სპორტული მოედნები, მაგრამ ზოგიერთი მიტოვებულის შთაბეჭდილებას ტოვებს. გაძარცვულია ველობილიკის გარშემო დამონტაჟებული ნათურები.

გაძარცვული სანათურები

მაგრამ, მაინც სასიამოვნოა ტბის გარშემო სეირნობა

ყვარლის ტბა

დასასვენებელი კომპლექსი მდინარე დურუჯის ხეობაში გაკეთდა და “ილიას ტბად” წოდებული ეს წყალსაცავი, მდინარე დურუჯის წყლით ივსება.

ილიას ტბა

ტბის პირას, მთის კალთაზე ციხესიმაგრის კოშკის მსგავსი შენობა მოსჩანს. ეს არის სასტუმრო “როიალ ბატონი“.

როიალ ბატონი

“როალ ბატონიდან” მშვენიერი ხედები იშლება.

როალ ბატონი

კიდევ ერთი ხედი სასტუმროს ტერასიდან.

დურუჯის ხეობა

აქვეა ლოპოტას და ყვარლის ტბებიც, თუმცა დურუჯის ხეობაში შექმნილი ტბისგან განსხვავებით, ისინი კერძო საკუთრებაშია და შესაბამისად მათ სანაპიროზე მოსახვედრად საჭიროა გარკვეული საფასურის გადახდა. ილიას ტბაზე კი ნებისმიერ მსურველს დასვენება უფასოდ შეუძლია.

მე მიყვარს კახეთი

27 მარტს თბილისის ფუნიკულიორს 110 წელი შეუსრულდა

ფუნიკულიორი

1905 წლის 27 მარტის დილით ფუნიკულიორი საზეიმო ვითარებაში გაიხსნა.

1900 წელს თბილისის მთავრობასა და ბელგიურ ანონიმურ საზოგადოებას შორის გაფორმებული ხელშეკრულების თანახმად, ბელგიელებს ფუნიკულიორი 45-წლიანი იჯარით გადაეცათ. ვადის გასვლის შემდეგ ციცაბო მთაზე მოწყობილი ტრამვაი ქალაქის საკუთრება უნდა გამხდარიყო. ფუნიკულიორის მშენებლობა 1903 წელს დაიწყო და 1905 წელს დასრულდა. მას ეკისრებოდა ტრამვაის ქვედა ხაზისა და “ზედა თბილისის” ერთმანეთთან დაკავშირების ფუნქცია. მაგრამ 1921 წლის შემდეგ “ზედა თბილისის” მშენებლობის გეგმები დავიწყებას მიეცა.

სურათი რომელიც ყველას უნდა მიისაკუთროს

ზოგადად არ მიყვარს ფოტოფილტრების გამოყენება, მაგრამ instagram-ის ფოტოები წარმოუდგენელია მათ გარეშე. მეც ავდექი და ერთი რამდენიმე წლის წინ გადაღებული ფოტო “გავფილტრე”.


“ინსტაგრამზე” ჩატვირთული ეს ფოტო “ფეისბუკზეც” გამოქვეყნდა, იქ ბევრმა მოიწონა, შემდეგ ერთმა “ფრენდმა” გადაიწერა, რომლისგანაც ძალიან ბევრმა გააზიარა. ორი კვირის შემდეგ კი ამ ფოტოს, ავტორის მითითების გარეშე, შემთხვევით წავაწყდი ფეისბუკის ერთ-ერთი მომხმარებლის გვერდზე, მისგან ბევრი იზიარებდა. დარწმუნებული ვარ სხვა ბევრიც ასე მოიქცა, ყველა მათგანს ამ ფოტოს მისაკუთრების სურვილი შევამჩნიე. რა არის მიზეზი? ალბათ ინსტაგრამის ფილტრი?

დასუფთავება თბილისურად

ასეთ სურათს შევესწარი, დასუფთავების მანქანა მტვერს აფრქვევდა და თან სუფთა გზაზე ნაგვის გრძელ კვალს ტოვებდა.

ველობილიკები

თბილისში ველოსიპედის კულტურა არასდროს ყოფილა, მას ძირითადად სასეირნოდ (“საკატაოდ”) იყენებდნენ ხოლმე. აქაური დაუწერელი წესების მიხედვით, ველოსიპედზე შემომჯდარი ბიჭი თუ გოგო არასრულფასოვანი ადამიანი – “შერეკილი” იყო და დაცინვის – “შაყირის” ობიექტს წარმოადგენდა. ახლაც წარმოადგენს :( მახსოვს ორიოდე წლის წინ, როგორ ეცადნენ პარლამენტარები თავიანთი ველოსიპედიანი კოლეგის დამცირებას. ველოსიპედი რომ ქალაქში “გრეხი” არ არის, ევროპისა თუ ამერიკის მაგალითები მეტყველებს. რამდენიმე ფოტო ცნობილი ქალაქებიდან.

ბერლინი 

ბერლინელი ველოსიპედისტები

ქალაქის ცენტრში, ბრანდერბურგის ჭიშკართან ველობილიკი ავტომობილების სავალი ნაწილისგან საგულდაგულოდ არის გამოყოფილი.

IMG_7487

ყურადღება მიიქცია ამ მოკლეკაბიანმა და მაღალქუსლებიანმა ქალმა ველოსიპედზე შემოჯდომისა და მისი ოსტატურად მართვის გამო.

IMG_7505

კრაკოვი

კრაკოვი

კრაკოვში უცებ ხვდები, რომ ველოსიპედი ურბანული კულტურის ტრადიციული ნაწილია და ყველაზე “სვეცკი სასტავი” სწორედ ველოსიპედით დადის “ტუსოვკებზე” და არა “ბოგდანის” ზომის შავი ჯიპებით.

კრაკოვის პარკი

კრაკოვში ველოსიპედს ის უპირატესობაც აქვს, რომ მისთვის ხსნილია ქვეითების ქუჩები, რომლებიც მრავლად არის ძველ ქალაქში.

კრაკოვის ქუჩა

პრაღა

პრაღა, ველოსიპედისტები

პრაღა რელიეფით თბილისს წააგავს და ველოსიპედით გადაადგილება გარკვეულ ბუნებრივ წინააღმდეგობებს აწყდება, მაგრამ ის მაინც პოპულარულია ყველა თაობის მოქალაქეთა შორის.

ბაბო ველოსიპედზე

ძველი ველოსიპედი ანტიკვარიატის მაღაზიის წინ

ძველი ველოსიპედი

ჟენევა

ჟენევა და ველოსიპედი

ჟენევაში ველოსიპედი გადაადგილების საუკეთესო საშუალებაა არა მარტო რიგითი მოქალაქეებისთვის.

ველოსიპედისტი ჟენევის ქუჩაში

ჰალსტუხიანი ბანკირები და გაეროს თანამშრომლებიც სერიოზული ველოსიპედისტები არიან :)

ჟენევა და ველოსიპედი

ყველგან ველოსიპედი, ბევრი ველოსიპედი…

ჟენევა, ველოსიპედები

ბათუმი

ბათუმი

გასულ წლებში ბათუმში დიდი მონდომების შედეგად ველოსიპედის კულტურა გაჩნდა, მაგრამ ძირითადად ტურისტებისთვის.

საოჯახო ველოსიპედი

ბათუმში ველოკულტურის განვითარებას ხელსაყრელი ველოინფრასტრუქტურაც განაპირობებს.

ბათუმი, პიაცა

რატომ არ ვითარდება ველოკულტურა თბილისში?

თბილისის ველოსიპედი

რიქსოს ბორჯომი

საქართველოს საპარტნიორო ფონდმა და ყაზახეთის კომპანია “ყაზმუნაიგაზმა“ ლიკანში საზეიმო ვითარებაში გახსნეს ერთობლივი პროექტი, ხუთვარსკვლავიანი სასტუმრო კომპლექსი „რიქსოს ბორჯომი“. სასტუმრო მდებარეობს “მეოთხე სამმართველოს” სახელით ცნობილ ტერიტორიაზე. გახსნის ცერემონიას დაესწრნენ პრემიერ-მინისტრი ირაკლი ღარიბაშვილი, ვიცე-პრემიერები, მთავრობის, პარლამენტისა და ბიზნესის წარმომადგენლები. „რიქსოს ბორჯომში” 151 ნომერია. კომპლექსი აერთიანებს რესტორანს, კაფე-ბარებს, საკონფერენციო დარბაზებს, გოლფისა და ფეხბურთის სათამაშო მოედნებს, ბალნეოლოგიურ ცენტრს, საცურაო აუზსა და ბავშვთა გასართობ ცენტრს. პროექტის ჯამური ღირებულება 48 მილიონი აშშ დოლარია. პროექტში საპარტნიორო ფონდის თანამონაწილეობა კაპიტალის 50%-ია.