ველობილიკები

თბილისში ველოსიპედის კულტურა არასდროს ყოფილა, მას ძირითადად სასეირნოდ (“საკატაოდ”) იყენებდნენ ხოლმე. აქაური დაუწერელი წესების მიხედვით, ველოსიპედზე შემომჯდარი ბიჭი თუ გოგო არასრულფასოვანი ადამიანი – “შერეკილი” იყო და დაცინვის – “შაყირის” ობიექტს წარმოადგენდა. ახლაც წარმოადგენს :( მახსოვს ორიოდე წლის წინ, როგორ ეცადნენ პარლამენტარები თავიანთი ველოსიპედიანი კოლეგის დამცირებას. ველოსიპედი რომ ქალაქში “გრეხი” არ არის, ევროპისა თუ ამერიკის მაგალითები მეტყველებს. რამდენიმე ფოტო ცნობილი ქალაქებიდან.

ბერლინი 

ბერლინელი ველოსიპედისტები

ქალაქის ცენტრში, ბრანდერბურგის ჭიშკართან ველობილიკი ავტომობილების სავალი ნაწილისგან საგულდაგულოდ არის გამოყოფილი.

IMG_7487

ყურადღება მიიქცია ამ მოკლეკაბიანმა და მაღალქუსლებიანმა ქალმა ველოსიპედზე შემოჯდომისა და მისი ოსტატურად მართვის გამო.

IMG_7505

კრაკოვი

კრაკოვი

კრაკოვში უცებ ხვდები, რომ ველოსიპედი ურბანული კულტურის ტრადიციული ნაწილია და ყველაზე “სვეცკი სასტავი” სწორედ ველოსიპედით დადის “ტუსოვკებზე” და არა “ბოგდანის” ზომის შავი ჯიპებით.

კრაკოვის პარკი

კრაკოვში ველოსიპედს ის უპირატესობაც აქვს, რომ მისთვის ხსნილია ქვეითების ქუჩები, რომლებიც მრავლად არის ძველ ქალაქში.

კრაკოვის ქუჩა

პრაღა

პრაღა, ველოსიპედისტები

პრაღა რელიეფით თბილისს წააგავს და ველოსიპედით გადაადგილება გარკვეულ ბუნებრივ წინააღმდეგობებს აწყდება, მაგრამ ის მაინც პოპულარულია ყველა თაობის მოქალაქეთა შორის.

ბაბო ველოსიპედზე

ძველი ველოსიპედი ანტიკვარიატის მაღაზიის წინ

ძველი ველოსიპედი

ჟენევა

ჟენევა და ველოსიპედი

ჟენევაში ველოსიპედი გადაადგილების საუკეთესო საშუალებაა არა მარტო რიგითი მოქალაქეებისთვის.

ველოსიპედისტი ჟენევის ქუჩაში

ჰალსტუხიანი ბანკირები და გაეროს თანამშრომლებიც სერიოზული ველოსიპედისტები არიან :)

ჟენევა და ველოსიპედი

ყველგან ველოსიპედი, ბევრი ველოსიპედი…

ჟენევა, ველოსიპედები

ბათუმი

ბათუმი

გასულ წლებში ბათუმში დიდი მონდომების შედეგად ველოსიპედის კულტურა გაჩნდა, მაგრამ ძირითადად ტურისტებისთვის.

საოჯახო ველოსიპედი

ბათუმში ველოკულტურის განვითარებას ხელსაყრელი ველოინფრასტრუქტურაც განაპირობებს.

ბათუმი, პიაცა

რატომ არ ვითარდება ველოკულტურა თბილისში?

თბილისის ველოსიპედი

რიქსოს ბორჯომი

საქართველოს საპარტნიორო ფონდმა და ყაზახეთის კომპანია “ყაზმუნაიგაზმა“ ლიკანში საზეიმო ვითარებაში გახსნეს ერთობლივი პროექტი, ხუთვარსკვლავიანი სასტუმრო კომპლექსი „რიქსოს ბორჯომი“. სასტუმრო მდებარეობს “მეოთხე სამმართველოს” სახელით ცნობილ ტერიტორიაზე. გახსნის ცერემონიას დაესწრნენ პრემიერ-მინისტრი ირაკლი ღარიბაშვილი, ვიცე-პრემიერები, მთავრობის, პარლამენტისა და ბიზნესის წარმომადგენლები. „რიქსოს ბორჯომში” 151 ნომერია. კომპლექსი აერთიანებს რესტორანს, კაფე-ბარებს, საკონფერენციო დარბაზებს, გოლფისა და ფეხბურთის სათამაშო მოედნებს, ბალნეოლოგიურ ცენტრს, საცურაო აუზსა და ბავშვთა გასართობ ცენტრს. პროექტის ჯამური ღირებულება 48 მილიონი აშშ დოლარია. პროექტში საპარტნიორო ფონდის თანამონაწილეობა კაპიტალის 50%-ია.

ბაკურიანი და “კუკუშკა”

ბაკურიანის გზა

ბაკურიანისკენ მიმავალ გზას გავუყევი. ამინდის პროგნოზი ირწმუნებოდა, რომ თოვლი უნდა წამოსულიყო. ახალდათოვლილი ბაკურიანი განსაკუთრებით ფოტოგენურია. მაგრამ ბაკურიანის გადაღება არ იყო ჩემი მთავარი მიზანი, ამის შესახებ ცოტა ქვევით. გამგზავრებამდე სასტუმროს ძებნა ფასდაკლების საიტებზე დავიწყე და საკმაოდ კარგი ვარიანტიც აღმოვაჩინე. სასტუმრო “ჰაუს დე-მარის” თითქმის 50 პროცენტიანი ფასდაკლების კუპონით ბაკურიანში ოჯახთან ერთად ერთი დღის გატარება საკმაოდ ხელმისაწვდომი აღმოჩნდა. ფასდაგლების კუპონი – HotSale.ge, თუ აქცია დასრულებული აღმოჩნდა სასტუმროს დაჯავშნა შეგიძლიათ შემდეგი ბმულიდან – hotelscombined.com

House De Mari

სუფთა და თბილი ნომრები, სამჯერადი კვება გემრიელი კერძებით და უფასო ვაი-ფაი – სრული კომპლექტია თუნდაც ერთი დღე კარგი დასვენებისთვის.

ჰაუს დე მარი

სასტუმრო კი კარგი აღმოჩნდა, მაგრამ ამინდი არც ისე, თოვლი არ მოვიდა, მხოლოდ ძველი, გაყინული თოვლი გადაათეთრა და ფოტოსესიაც კითხვის ქვეშ დადგა. Read more

კუკუშკა

კუკუშკა

“კუკუშკას” დღემდე ეძახიან ბორჯომი-ბაკურიანის ვიწროლიანდაგიან რკინიგზაზე მოძრავ მატარებელს, როგორც ჩანს ძველი ორთქმავლის პატივსაცემად. ახლა კი საუკუნის წინათ აშენებული რკინიგზა მთლიანად ელექტროფიცირებულია და მატარებლების გადაადგილებაზე ჩეხოსლოვაკიური წარმოების ლოკომოტივები ზრუნევენ. ამ ვიდეოში გადაღებულია “კუკუშკის” გასვლა ბაკურიანის სადგურიდან.

გაბანძებული პარკინგი

გაბანძებული პარკინგი

რიყის პარკის მიწისქვეშა პარკინგი 1 წლის წინ გაიხსნა, მაგრამ უკვე გაბანძებულია :( არ მუშაობს პარკინგის ღირებულების გადასახდელი აპარატი. შლაგბაუმს თანამშრომლები მას შემდეგ აღებენ, რაც ავტომობილის ნომერს და შესვლის დროს ჩაიწერენ. პარკინგი თითქმის მთლიანად ჩაბნელებულია, გადამწვარია, ან უბრალოდ არ არის ჩართული ნათურების 90 პროცენტი. არადა შესასვლელთან არსებული ბანერი იუწყება, რომ აქ ვაი-ფაიც კი მუშაობს, არა თუ განათება. გამოსვლისას გადასახდელი თანხის მოცულობა იმაზეა დამოკიდებული თუ როგორ იცის არითმეტიკა პარკინგის დარაჯმა. ჩვენს შემთხვევაში 40 წუთში 2 ლარი მოითხოვა და დიდი ალბათობით მთლიანად ჩაიჯიბა.

ტაქსიმი და ისტიკლალი

ჩემთვის სტამბოლი იწყება ისტიკლალიდან, დამოუკიდებლობის გამზირიდან, სასტუმრო “რიჩმონდიდან”, რომელიც 2007 წელს ჩემს მიერ გადაღებულ ფოტოზე მარჯვენა მხარეს მოსჩანს. ადვილი შესამჩნევია, ძველი არქიტექტურის შემონობაზე დადგმული შავი შუშის კონსტრუქცია.

სასტუმრო "რიჩმონდი", 2007 წ.

პირელად, აქ 2003 წელს “ამერიკის უნივერსიტეტის” მიერ ორგანიზებულ კონფერენციაზე მოვხვდი. სასტუმროდან როგორც კი გამოვედი და ისტიკლალის საფეხმავლო ქუჩას სეირნობით გავუყევი შორიდან ნაცნობი ჰანგები მომესმა. რაც უფრო ვუახლოვდებოდი ნაცნობი ჰანგები სულ უფრო ემსგავსებოდა მშობლიურს. ამოვიცანი, “დიდოუ ნანა” ისმოდა. მაშინ თბილიშში პოპულარული იყო ერთი ჯგუფი, რომელიც “დიდოუ ნანას” პოპვერსიას მღეროდა, ვერაფრით დავიჯერე იმ ჯგუფის სტამბოლშიც პოპულარობის ამბავი და მუსიკალურ მაღაზიაში მომღერალი ვიკითხეთ. მაშინ პირველად გავიგე კაზიმ კოიუნჯის შესახებ, რომელსაც მთელი თურქეთი იცნობდა, ლაზური, მეგრული და ქართული ფოლკლორული რეპერტუარის გამო. შემდეგ კაზიმი საქართველომაც გაიცნო და დააფასა.

სტამბოლის ტრამვაი, 2007 წ.

ისტიკლალის (დამოუკიდებლობის) გრძელ ისტორიულ გამზირზე, ასევე ძველი და ისტორიული ტრამვაი დადის, რომელიც სტამბოლის ერთგვარ სიმბოლოდაც კი გადაიქცა. ტრამვაის ეს ხაზი ერთმანეთთან აკავშირებს ტაქსიმის მოედანს და ისტიკლალის ბოლოს მდებარე მიწისქვეშა ფუნიკულიორს – “თიუნელს”. სწორედ აქედან გავუყვეთ ამ ულამაზეს ქუჩას.

ისტიკლალის გაზირი

ეს ფოტო სტამბოლში 2013 წელს გადავიღე, სამწუხაროდ, იმ პერიოდში ტრამვაი არ მუშაობდა, შეიძლება გახშირებული საპროტესტო გამოსვლების გამო, რომელთა ეპიცენტრი ტაქსიმზე და ისტიკლალზე იყო. ფოტოები, სადაც ტრამვაის შეამჩნევთ  გაცილებით ადრე გადავიღე – 2007-2008 წლებში. Read more

წითელი ხიდის საბაჟო

წითელი ხიდის საბაჟო

შუა ზაფხულის სიცხეში, ჟურნალისტების ჯგუფთან ერთად წითელი ხიდის საბაჟო დავათვალიერე. თანამედროვე ინფრასტრუქტურის სასაზღვრო და საბაჟო გამშვები პუნქტი წინა ხელისუფლების “ნგრევის” პოლიტიკის შედეგია, ისევე როგორც სარფის საბაჟო და სხვა საბაჟო-გამშვები პუნქტებიც. Read more

როგორ იცვლება ქალაქი

ძველ თბილისში ამ 3-4 წლის წინ აღდგენილი და გალამაზებული ადგილები მოვიარე, რამდენიმე ქუჩას ფოტო გადავუღე და რეკონსტრუქციამდელ და აღდგენის შემდეგ არსებულს შევადარე. ძველი თბილისის რეაბილიტაციას ბევრი მოწინააღმდეგე ჰყავდა, ძირითადად პოლიტიკური მოსაზრებების გამო, ახლა კი იმას, რაც ხდება არავინ აპროტესტებს :( თანდათან სხვადასხვა ფოტოშედარებებს გამოვაქვეყნებ, დავიწყებ ბეთლემის ქუჩა 35-ით.

tbilisi-betlemi-35-2007

2007-2008 წ+. ფოტო თავად მეტყველებს ყველაფერზე.

tbilisi-betlemi-35-2011

2011 წ.

ბეთლემის ქ. 35

2014 წ. ამ ფოტოზე ადვილი შესამჩნევია ის ვანდალიზმი, რასაც განიცდის გადასახადის გადამხდელთა ფულით აღდგენილი და გალამაზებული ქონება. იმის ნაცვლად, რომ ძველი ქალაქის ერთ-ერთი ეზოს კედელზე ქუჩის და ნომრის აღმნიშვნელი აბრა მიემაგრებინათ, ნომერი უშნოდ და უგემოვნოდ მიაწერეს, ხოლო დამუშავებული მერქნისგან დამზადებულ ხის ჭიშკარზე ასევე შეუფერებლად და გაუგებრად მიაწერეს ავტომობილის გაჩერების ამკრძალავი წარწერა, ვითომ პარკირების ამკრძალავი საგზაო ნიშნები ჯერაც არ გამოუგონიათ. ის, რომ ქვაფენილი ბალახმა დაფარა რაღა მოსატანია. :(